Piraziz to mała dzielnica położona na zachodniej granicy Giresun, nad wybrzeżem Morza Czarnego, wyróżniająca się walorami historycznymi i przyrodniczymi. Liczy około 13 000 mieszkańców, a nazwa pochodzi od Pir Aziza, znanej postaci z XIV–XV wieku. W dzielnicy znajdują się historyczne miejsca, takie jak zamek Bendehor (Mendehorya) oraz rezydencja Tiralizade Hasan Bey. Piraziz uzyskał status dzielnicy w 1988 roku, a jego gospodarka opiera się głównie na uprawie orzechów laskowych i „jabłku Piraziz”.

Geografia i sąsiedzi:
Na wschodzie graniczy z Bulancak, na zachodzie z Gülyalı (Ordu). Dzielnica obejmuje 21 wiosek i 9 osiedli.

Gospodarka i rolnictwo:
Głównym źródłem dochodu jest uprawa orzechów laskowych, a działalność gospodarcza jest silnie związana z ich produkcją i handlem. Kuchnia Piraziz jest bogata w warzywa, zioła i owoce morza.

Turystyka:
Naturalne plaże i wyżyny Piraziz mają potencjał turystyczny, lecz turystyka wciąż jest głównie krajowa. Wyżyny, takie jak Paşakonağı, Bektaş, Çambaşı i Sarıalan, są wykorzystywane latem do wypoczynku i festiwali.

Hodowla na pastwiskach:
Tradycyjna hodowla zwierząt jest wciąż praktykowana, zarówno dla bydła, jak i dla relaksu na świeżym powietrzu i festiwali letnich. Festiwale odbywają się w czerwcu i lipcu.

Kultura i tradycje:
Dzielnica dzieli zwyczaje z regionami Giresun i Ordu. Tradycje Oğuz Turkmen Çepni są zachowane, a mieszkańcy noszą tradycyjne stroje przy specjalnych okazjach. Płaskowyż Bektaş jest ważnym miejscem o znaczeniu historycznym i kulturowym.